Psychoanaliza i etyka

W każdej metodzie terapeutycznej, w tym również psychoanalizie, niezmiernie ważnym obszarem jest zachowanie się przez psychoanalityka zgodnie z zasadami kodeksu etycznego. Kodeks etyczny psychoanalityków w Polsce stworzony został przez Polskie Towarzystwo Psychoanalityczne. Obejmuje on wytyczne dla psychoanalityków i przedstawia warunki prawidłowego prowadzenia sesji psychoanalitycznych.

W ramach zachowań etycznych wobec pacjenta jest ustalenie ram pomocy oraz kontraktu z pacjentem, w oparciu o który realizowane będą sesje terapeutyczne. Kodeks mówi również o tym w jaki sposób powinna być realizowana psychoanaliza dzieci i pacjentów powyżej 16 roku życia. W kontaktach między psychoanalitykiem a pacjentem (z wyłączeniem psychoanalizy małych dzieci) nie jest dopuszczalny przez kodeks, kontakt fizyczny chyba że jest on konieczny (a i wtedy zaleca się superwizję). Co jeszcze nie powinno mieć miejsca kiedy prowadzona jest psychoanaliza? Przede wszystkim, terapeuta nie powinien utrzymywać z pacjentem kontaktów towarzyskich ani prowadzić żadnych wspólnych interesów. Poza honorarium nie powinien też pobierać lub zgadzać się na otrzymywanie żadnej innej formy gratyfikacji. Ważnym aspektem etyki jest zachowanie poufności danych otrzymanych przez pacjenta. Psychoanalityk może dzielić się takimi informacjami podczas superwizji, wtedy powinien jednak zadbać o anonimowość pacjenta. Podobne zachowanie anonimowości konieczne jest w przypadku publikacji materiałów naukowych w oparciu o psychoanalizę konkretnego pacjenta (bądź wnioski z niej).Anonimowość pacjenta powinna być zachowana nie tylko podczas jego życia, ale również pośmiertnie. Terapeuta szkolony w psychoanalizie powinien ponadto godnie reprezentować swoją grupę zawodową. Wolno mu krytykować niektóre aspekty procesu psychoanalizy, o ile krytyka jest konstruktywna i podbudowana materiałem naukowym.

Więcej o psychoanalizie na stronie: Freud i Psychoanaliza